Ballade van de gebroken delen/leden

Ballade van de gebroken delen/leden of Ballade van de gestokte harten Van de gebroken vingers aan kapotte pols Krakende knieën, Heupgewieg, Gekneusde ribben Van doven die spreken Zonder bril niet gekeken Hoe hard het kon gaan In ons oudefietsersbestaan Ze geselen de clips, blaren op hun bips Ze snuiven, vloeken, Desnoods met de hand in ’t gips Niet aflatend beuken, afzien, tobben Dat staat in hun blazoen Ware bikkels zijn het Geen watjes Weten precies ook wat ze doen En waarvoor De meet, grandeur, aandacht, de zoen Wie is dan mijn hartendief Wie stal mijn hart en ritme Wie wie houdt er zoveel van mij Dat zij, ja, dat zij, waar zit ze Wie, o wie, wie raapt het op mijn gebroken hart en mijn gebroken fiets wie zal ik straks kunnen vertellen hoe groot mijn pijn is, mijn smart door het vallen, uitvallen, hoofdpijn of zoiets Ach, het is alles zo broos Als je voor het grootste hoogste gaat Het zijn de helse cols waar je voor koos Boven is het slechts de ijdelheid die staat De knuffel, schouderklop Goed gedaan, het is gedaan Maar met zoveel en groot malheur Is ’t gauw gedaan, het is gedaan De gewone sleet, gebit en bril Gehoor niet goed, een nieuwe pil Het gaat niet hard, maar ook niet traag ’t is als met eten Dat verteert in onze maag Een ploegarts zou hier niet misstaan De blessurelijst is lang Zoveel pijnen in een lijf bijeen Van hoofd tot schouders, knie of teen En alles wat daar tussen zit of staat Kan kapot of zeer gaan doen De een die rijdt gebroken voort De ander haakt al af voordat ie gaat Stoempende stoere gladiators Van de bosrand langs de bomenschors Onbevreesd weerstaan ze elk gevaar met verhalen; ze praten allemaal door elkaar Verhalen, groter kunnen ze niet echt Wel veiliger, als je aan een lang wielerleven hecht Zo feest een club haar jaarlijks feest Zo delen w’onze smarten Hoe mooi en blinkend ook een fiets Slechts door beweging doet ie niets Maar o, o groot geluk Dit peloton wordt oud en gaat niet stuk Want doe zoals zovele wielerknullen Als je niet meer fietsen kunt: er over lullen

Louis Raaijmakers 31-10-2009