Sinds
mensenheugenis,
ik
denk al sinds kort na het heenzenden van Adam en Eva uit het paradijs,
hebben
vele alchimisten, uitvinders en tovenaars hun leven gewijd aan de uitvinding
voor de mensheid.
Mannen
, ik heb het natuurlijk over
potentieverhogende middelen.
Vrouwen,
natuurlijk heb ik het over de strijd tegen hangbuiken en -borsten en rimpels.
Ik
heb het over de Spaanse vlieg,
de
Japanse rups,
de
Amerikaanse Viagra,
de Franse Oil of Olay,
over
Noorse garnalenvelletjes en de Hollandse Vanessa.
De
strijd tegen de ouderdom,
tegen het eindige van het bestaan is al
eeuwenlang dé inspiratiebron voor vele dichters en schrijvers.
Simone de Bouvoir schreef daarover het
onvergetelijke “ niemand is onsterfelijk” .
We
willen niet ouder worden.
De
eindigheid van onze existentie is dé
vrees voor honderd miljoenen wereldburgers.
Christendom,
Islam, Hindoeisme, Boedisme, Paganisme, allen beloven het oneindige na het
einde.
Musici,
artiesten als Mozart, Beethoven, Schubert en Vivaldi,
op het einde van hun leven straatarm en
verguisd, werden als wonderkind aanbeden.
Eerst door hun ouders en buren;
later door stedelingen en de bewoners van de
belangrijke Franse, Habsburgse en Venitiaanse hoven.
Ook
de sport heeft haar jonge helden;
De
talentjes van Were Di D1,
de
jonge Cruyf
en
de nooit tot wasdom gekomen “ betere Cruyf”
Sjoerd de Ruyter,
ons
eigen Ellen, de jongste coureur in de geschiedenis van Luik Bastenaken Luik,
die in tegenstelling tot Leontien wel met “
kouwe poten” de bergen op komt.
De jonge Kraijeck
En
het talent dat met de jaren steeds minder
talent werd en die dit jaar niet meer als kopman in de Tour mocht vertrekken
Michael Boogerd.
Met
z`n allen verliezen we de strijd tegen de ouderdom.
Joachim Agostino de Portugese klimgeit
die al gestopt was met koersen
En
rustig dacht te gaan boeren
en
die
nadat zijn zwager er met het in 20 jaar bijeen gefietste kapitaal vandoor gegaan was,
op zijn 41 e weer ging fietsen
en
die in het zicht van de finish van zijn
laatste koers dodelijk verongelukte als gevolg van een overstekende hond;
Dié Joachim
verzuchte eens tijdens het ontbijt tegen zijn
vrouw
dat naarmate hij ouder wordt hoe jonger zijn
tegenstanders en hoe groter het leeftijdsverschil.
Slechts zijn wijsheid, ervaring en de liefde
voor zijn vrouw hielden hem in koers.
Ook
Giovanni voelt met het jaar het zwaarder worden van de strijd.
Strijd
tegen zwaarder wordende botten en dikker wordend vel,
de afname van de spierkracht
en
de
steeds fijner afgestemde snelheidsbegrenzer.
Net
als Joachim hou ik dankzij mijn ervaring,
wijsheid,
heel veel trainingskilometers en liefde voor
Ardy
Stef
nog soms achter me.
En
net als Joachim zoek ik mijn opponenten steeds jonger uit.
Sal
heeft het door motten aangevreten eerste wielershirtje van Stef aan.
Met
helm, koersbroek en zadel op de laagste stand ziet hij er weliswaar talentvol
maar nog bedwingbaar uit.
Ik durf de strijd aan en in mijn geliefde
Italië beklimmen wij onze stalen rossen.
Na
een tocht van
Het is maandag, de dag na de victorie van
Karsten Kroon in de Tour,
de
dag dat Sal 12 jaar oud wordt.
Het
is de dag met tijdens een stilgevallen markt
8 pagina`s transfernieuws in de “ Gazette del a Sport “
En
de dag van de sportuitslagen.
En
dan onder het genot van een heerlijk kopje cappuccino multo caldo valt mijn oog op een artikel dat mijn Italiaanse
hart nog verder doet openbarsten.
Giovanni
koerst iedere zaterdag bij 40 plus.
Een prachtige club die weldra haar naam zal
doen veranderen omdat uitgezonderd de reeds gememoreerde talenten
van
de juniorenafdeling vrijwel ieder
ploeglid de 50 gepasseerd is.
In
dat gezelschap bij 40plus voel ik me, eeuwig jong, eeuwig talentvol,overwinnaar
van ouderdom en ouderdomskwalen.
En
dat heerlijke ITALIE heeft daar 1
woord voor
Giovannismo !!!